Mayo 26, 2022
Handa na si Danica para sa kanyang unang araw ng TK, dahil natutuwa rin ang nanay na si Janelle sa anak na si Andre na naghahanda na para sa paaralan.
Kumusta mga kababayan...To be honest, ang blog na ito ay mahirap magsulat. Bagama't may mga adhikain na talagang ipagdiwang ang pagtatapos ng Asian Pacific Islander (API) Heritage Month ngayong taon, ang kamakailang (at patuloy) na karahasan ng baril sa ating mga paaralan at laban sa mga komunidad na may kulay ay nagdudulot ng pinsala sa marami sa atin. Muli, nakibahagi tayo sa pakikibaka upang iproseso ang kumplikadong pagkakaisa ng karahasan. At muli naming natagpuan ang aming sarili na naipit sa pagitan ng mga maling pamana na humahadlang sa isang komunidad mula sa pakikiramay sa iba. Pagkalipas ng higit sa 55 taon, ang mito ng 'modelo ng minorya' ng America ay nagtataglay pa rin ng maraming Asian Americans, Native Hawaiians, at Pacific Islanders (ANHPI) sa pagitan – na naghahati sa pagkakaisa mula sa mga kapantay na may buhay na karanasan.
Ang mito na 'modelo ng minorya' ay isinilang noong dekada ng 1960 ng isang sosyologo (William Pettersen) na nagsisikap na ipahayag na ang karanasang Hapones sa Amerika bago at pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay dapat tingnan bilang 'modelo' na karanasan para sa lahat ng minoryang naninirahan sa Amerika. Habang walang inaalis sa karanasan ng mga Japanese American na ikinulong ng kanilang sariling bansa para sa isang digmaang nagaganap libu-libong milya ang layo, ang artikulo ni Pettersen noong 1966 New York Times, “Kwento ng Tagumpay, Japanese-American Style,” ay maikli ang pananaw at may problema habang tinangka nitong pagsama-samahin at pagsama-samahin ang mga natatanging karanasang kinakaharap ng mga lahi at etnikong minorya sa US Sa esensya, ang maling salaysay na ito ay lumikha ng isang 'wedge' o isang mapangwasak na pananaw sa lipunan kung saan maaaring magkaroon ng 'mabuti' minorya at 'masamang' minorya. Sa artikulo ng 2021 University of Southern California, "Ang Kapangyarihan ng Huwarang Minority Myth at ang Pangangailangan ng Solidarity," tatlong kahihinatnan ng 'modelo ng mito ng minorya' ang binalangkas: (1) ikinukubli ang anti-Asian American na kapootang panlahi, (2) ginagawang hindi nakikita ang mga Asian American mula sa mas malawak na lipunan, at (3) nagpapahiwatig na ang mga solusyon na may label na anti-racist ay hindi naaangkop para sa mga Asian American . [Source: The Power of the Model Minority Myth and the Need for Solidarity > USC Equity Research Institute (ERI) > USC Dana and David Dornsife College of Letters, Arts and Sciences]
Si Jonathan Nomachi ay kumuha ng isang masayang backseat sa anak na babae na si Magnolia.
Ang ikatlong punto ay ang lugar ngayon na lumilikha ng pinakakumplikado sa loob ng aming mga komunidad ng AANHPI. Sino sa atin ang personal na nakilala ang isang 'magulang' na ayaw ng ikabubuti para sa kanilang anak at ang kanilang kakayahang magtagumpay sa buhay? Ang tagumpay ba ng Asian American sa paaralan kahit papaano ay binabawasan ang mga personal na karanasan ng 'othering' o diskriminasyon, o nagpapawalang-bisa sa pakiramdam ng pagiging kabilang sa mga lugar ng pagkakaisa sa ibang mga komunidad na may kulay? Maaaring lumaki ang isang tao sa South LA at makibaka habang ang pamilya at mga kaibigan ng AANHPI ay nabubuhay sa 'mito' na sa pamamagitan ng paglayo sa mga karanasan sa diskriminasyon sa mga komunidad ng kulay ay kahit papaano ay mababawasan mo ang epekto ng 'othering' sa iyong mga pagkakataon at tagumpay sa hinaharap. Ito ay isang 'mito' na umiiral pa rin hanggang ngayon at lalong nagbubulag sa atin sa mga ugnayang nagbubuklod sa atin.
Habang tinatapos namin ang aming 31 araw upang i-highlight ang pagkakaiba-iba at pagiging kumplikado ng karanasan sa AANHPI sa US, umaasa kaming nagkaroon ka ng sandali upang masiyahan sa maraming mga kultural na kaganapan na naganap sa buong Southern California. Hinahamon namin kayong lahat (AANHPI's, too!) na ipagpatuloy ang paglalakbay na ito ng pag-aaral tungkol sa mga AANHPI sa Los Angeles County para sa natitirang bahagi ng taon at tunay na isaalang-alang/muling isaalang-alang ang kahalagahan ng pagkakaisa sa loob at sa mga komunidad na may kulay. Kung pananatilihin nating bukas ang ating mga puso at isipan, tunay nating makikita ang isa't isa bilang mga karaniwang kaalyado kung saan ang pagsuporta sa isa't isa ay hahantong sa mas magandang resulta para sa lahat ng mga bata at pamilya sa County ng Los Angeles.
